Ruisende heldere beekjes tuimelen over groenbemoste stenen, de wind waait om leegstaande ruines van een lang verlaten dorp, waar nog de echo's hangen van leed en hard werken maar ook van lachende kinderen en een leven met de natuur. Samen schuilen tegen het gure weer bij een turfvuur, het schemert al en er worden verhalen verteld, iemand speelt op een fluit... Op de achtergrond, haast onhoorbaar maar eeuwig aanwezig een zacht geruis: de Oceaan, de westenwind voert nevelflarden met zich mee, vermengd met Fairy Tales, waarvan er dit concert ook weer de nodige verteld zullen worden, als U goed oplet en stil luistert tenminste want, zoals gezegd wordt in Erin: alleen wie luisteren kan met de oren van een kind en zien met de ogen van een wijze kan de verhalen van het Kleine Volkje verstaan.
